امروز مریم خانوم رفتن مرخصی. خودم هم چون ۵شنبه بود مثلا زود اومدم خونه. زور یعنی ساعت ۴:۳۰

قبلا گفته بودم که بلد نیستم بنویسم!

الان هم اگه اومدم خواستم از لطفی که دوستان در این مدت به ما داشتن تشکر کنم.

و گزارش غیبت مریم خانوم رو هم بدم.

ایشون با دانشگاهشون تشریف بردن یه جایی که اسمش دقیقا یادم نیست. یه چیزی تو مایه هایه "نیاسر" . نزدیک کاشونه. حالا من نمیدونم چه چوری دارن می رن که هم تا  صبح آسمون رو دید بزنن که شاید یه شهاب رد شه هم گلاب گیری ببینن هم جمکران برن که بعدش هم فردا ظهر تشریف بیارن منزل نهار بخورن

حالا هر جوری که میرن ایشالا بهشون خوش می گذره. اون هم بدو ما

خلاصه فعلا اینجوریاست.

شاید فردا صبح تا ظهر رفتم سر کار شاید هم نرفتم. مریم خانوم دستور دادن که وقتی رسیدن برم دنبالشون که نهار بیان اینجا. (اینجا یعنی خونه ما)

فعلا عرضی نیست جز دوری مریم خانوم و تشکر مجدد از همه دوستانی که توی این مدت به ما لطف داشتن. ایشالا همیشه خوب و خوش سر حال باشین

به سبک نامه هایی که هر روز می نویسم:

"پیشاپیش از بذل توجه شما و همه همکاران محترم تان کمال تشکر و سپاس را دارم."

همسر مریم خانوم

پویا

سلام مریم جونم و سلام به همه

اصلا منتظر نباشید که منم به قشنگی مریم بنویسم! تو عمرم فقط دو دفعه رفتم پای تخته و انشاء خوندم اونهم به زور اینکه دفترم رو گرفته بودم جلو صورتم که کسی رو نبینم

ولی بجاش مریم از بچگیش شعر میگفته و داستان می نوشته که هیچ! تو دبیرستان یه نمایش می نویسه و کارگردانی می کنه و بازی هم می کنه و تو منطقه مقام می آره

خلاصه که اولا انتظار نداشته باشین خوب بنویسم ثانیا اینو نوشتم رفت تا چند سال دیگه که بعدی رو بنویسم

بگذریم!

مریم جونم یه چیزی بود می خواستم بهت بگم یادم رفت

یادم اومد

می خواستم بگم اصلا دوستت ندارم ! عاشقتم خوشگله